วันจันทร์ที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2556

ดับทุกขฺ์

ไม่มีดับดาวจิตวิสิทธิวิสุทธิ์
ไม่เหลือรุทธ์แรมร้องข้องไขหา
ไม่เอื้ออุกอุอรอาจอุระอา
ไม่อิ่มอารุอาลัยไร้อารมณ์

ในยิ้มเเย้มยามเยื้องย่างแย้ม
 ในเย้ยแย่มแย้งอย่างร้างดวงหน้า
ในยุเยียดหยุดยั้งหทัยพา
ในข้า--ล้าอ่อนอุระสุดอาวรณ์
คนสูญเสียสุดโศกวิโยกสุด
คนเสียดุจดวงใจหัวใจหาย
คนโศกแสนแดเศร้าเจ้าดวงใจ
คืนลาใจให้เดือนดาอุราโรย

หมองหม่นเมียงแม้แม่นหมาย
มุ่งหายาใจหทัยแม่
ดับทุกข์สุดแสนอาลัยแล
เพียงตัวลูกแม่สุขสบาย
ดับทุกขฺ์ด้วยน้ำตา?

" ความตายเหมือนเปลี่ยนรถ "

" ความตายเหมือนเปลี่ยนรถ "
( พระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก )
ปัญญา คือ อะไร
ปัญญา คือ ความรอบรู้ในขันธ์ 5
รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ตามความเป็นจริง
เช่นเมื่อพิจารณากาย ก็รู้ว่า
กายไม่ใช่ตัว ไม่ใช่ตน ไม่ใช่เรา ไม่ใช่ของเรา
... กายเป็นเพียงวัตถุก้อนหนึ่ง แยกต่างหากจากจิต
เหมือนรถกับคนขับรถ
ถ้ามีปัญญาเห็นอย่างนี้แล้ว ความตายก็ไม่มี
มีแต่การเปลี่ยน เหมือนเปลี่ยนรถ
เมื่อรถเสียแล้ว เก่าแล้ว พังแล้ว
ถ้าคนขับมีเงินมีทอง
ก็ไม่ต้องเสียใจกับ รถคันเก่า
ทิ้งรถเก่าเสีย ซื้อรถใหม่ที่ดีกว่า
ไม่ต้องกลัว ไม่ต้องเสียใจ..... เราซื้อรถใหม่เลย สบายใจดี
แต่มีปัญหาว่า บางคนไม่มีเงิน ซื้อรถใหม่ไม่ได้
หรืออาจจะซื้อได้แต่รถจักยานเท่านั้น

สมัยก่อนมีรถ ตอนนี้ไม่มีแล้ว
อาจจะต้องเดินเท้าเปล่า ลำบากหน่อย
นี่สำคัญ จิตของเราก็เหมืนกัน
ถ้าเรามีศีล สมาธิ ปัญญา เรียกว่า จิตรวยด้วยอริยทรัพย์
มีคุณงามความดีมาก
ย่อมจะรู้สึกว่า ความตาย คือ มรณภาพ
คือ การเสียสละร่างกายนี้ เราคือใจคือจิต
ความตายเป็นเรื่องของกาย
กายแก่แล้ว เสียแล้ว พังแล้ว ตายแล้ว
ญาติพี่น้องที่ยังอยู่ ก็เอาไปเผาทิ้ง
เราเสียสละกายได้ด้วยความสบายใจ ความตายจึงไม่น่ากลัว
ความตายเป็นเพียงการเปลี่ยนที่อยู่
คล้ายกับไปเที่ยวต่างประเทศที่ไม่เคยไป
พี่น้องที่ยังมีชีวิตอยู่พากันร้องไห้
แม่ของเรา พ่อของเรา ลูกของเรา
เพื่อนของเราตายแล้ว พากันร้องไห้
แต่สำหรับคนที่เข้าใจธรรมะ
คนที่มีกำลังใจดี คนที่ไม่ประมาท
เจริญศีล สมาธิ ปัญญาแล้ว
และมีความมั่นใจว่า เราทำดีมามากแล้ว
ใจของเราย่อมปลอดภัยแล้ว
ก็คล้ายกับว่า เรานั่งเครื่องบินไปต่างประเทศ
ไปเที่ยวไม่กลับนี่แหละ
คนที่ส่งร้องไห้ แต่เราสบายใจ
ไปแล้วมีคนต้อนรับ คนต้อนรับก็พากันดีใจ
เราอาจจะเกิดในตระกูลที่ดีขึ้น ดีกว่าเดี๋ยวนี้
พ่อแม่ญาติพี่น้องดีใจต้อนรับ
สรุปแล้ว การปฏิบัติทั้งหมด ก็เพื่อจะไม่กลัวตาย
ยอดของการปฏิบัติ ก็คือตรงนี้
ถ้าเราพิจารณาธรรมะลักษณะอย่างนี้ ก็จะมีกำลังใจ
จงสนใจศึกษาธรรมะในลักษณะเช่นนี้มากขึ้นๆ
เพื่อให้ใจสบายนี่แหละ
เมื่อเราปฏิบัติธรรมมากขึ้น เข้าใจตัวเองมากขึ้นเพียงใด
ย่อมจะสบายใจมากขึ้นๆ เพียงนั้น................. เอวัง

พุทธธรรมนำใจ

วันเสาร์ที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2556

ความเจ็บ

ความเจ็บคลายคลอนเคลื่อนเลื่อนลอยหลุด
ความจบเจ็บทรุดโทรมกายทุกข์ถ่ายถอด
ความจากกายให้อาลัยรูปอาวรณ์
ความจำผ่อนพรภวังค์ดังหฤทัย

เพียง

เพียงเพี้ยงผ่านวรรณและวานอันว้างหวั่น
เพียงพริ้มพักต์พิมพรรณอัญญาสมร
เพียงพลัดผกวกวนหวังพุทธาทร
เพียงอรชรอรอุ่นองค์ยงค์ยิ้มยืน

ใครอะไรจะเป็นได้ดั่งใจใคร

อยากให้เป็นอย่างนั้นอย่างนี้
ตามใจเราท่านทุกสิ่งที่คงไม่ไหว
ใครอะไรจะเป็นได้ดั่งใจใคร
จะมีไหมให้ทำใจที่ตัวตน

อนิจจัง

คืนที่ไร้เธอเหม่อหมองครองความช้ำ
คืนที่รักพรากจำจางแจ่มหาย
คืนที่เพื่อนสหายพรากจากอาลัย
คืนที่ไห้โหยหวลหายาใจยล
คืนที่บอกแจ้งจำนงค์อย่าหลงไหล
คืนทีใจแม่จะขาดหวาดหวั่นเหลือ
คืนที่ฟ้าแสงใดไม่หมองเจือ
คืนที่เหลือของเราเฝ้าคิดครา
คืนทีใจบอกด้วยใจไร้แรงร่าง
คืนที่จางสภาพกายสายสมร
... คืนที่แจ้งแจ่มใจในอุทร
คืนที่อ่อนแอโรยล้าพึ่งพาดี
คืนที่รักพลัดพรากจากดวงจิต
คืนที่มิตรสุดดีเจ้าร้าวแรงร่าง
คืนที่ใจส่งหาใจทิพย์ทาทาง
คืนที่ว่างว้างลูกรักจักทำไง
คืนที่บุญนำพาวาสนาคงช่วยส่ง
คืนที่ปลงอุปรารมณ์ล้มโรคร้าย
คืนที่ยอมรับทุกข์อย่างวางใจ
คืนที่ใด้ให้คิดคลายทุกข์รายรน


อนิจจัง
 (บาลี: อนิจฺจํ) แปลว่า ไม่เที่ยง ไม่ยั่งยืน ไม่มั่นคง ไม่แน่นอน หรือ ตั้งอยู่ในสภาวะเดิมได้ยาก

วันศุกร์ที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2556

ยาก ที่ชีวิตสัตว์อยู่สบาย


สรรพสิ่งสรรพสัตว์สรรพสุข
สรรพทุกข์สรรพถ่ายสรรพถอน
สรรพโรคสรรพเลิศสรรพภรณ์
สรรพศรสรรพสายสรรพทรง

คำวัด

 

พบสุขไร้โรคาเรือน



หากเธอโชคดีแสนมีสุข
หากเธอชื่นในทุกๆยามงามสดใส
หากเธอยิ้มแย้มสวยรวยสุขใจ
หากเธอพบสุขไร้โรคาเรือน
หากเธอพร้อมเพียบเพชรเเพร้วพุทธ
หากเธองามทุกทางสุดที่รักสม
หากเธอสมปรารถณาเลิศทุกอารมณ์
หากเธอพรหมพริ้มพราวเราสุขใจ
 

จะรัก




จะรักยิ่งจะยิ่งรัก
จะรักม๊ากจะมากรัก
จะรักเธอจะเธอร์รัก
จะรักเลือกจะเลือกรัก
 

วันอาทิตย์ที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2556

เหมือน

เหมือนดาวลับดาวหายอาลัยที่
เหมือนวจีจริงจากจรทอดถอนถ่าย
เหมือนวิลิตวรงค์ร้อนอ่อนแอใจ
เหมือนหัวใจไร้แรงรั้งหลังเรื้องโรย
เหมือนตามืดหมดทางดังแสงดับ
เหมือนพ่ายรับจับหัวใจใจสุดถอน
เหมือนเรื่องรุ้มลุ่มแรงรักพักอินทร์อร
เหมือนอุทรอุทัยทาอุอารมณ์
เหมือนดวงจิตจริตรักจักเรืองล่อ
เหมือนภราดรดาวอุราสุทธาสมร
เหมือนจมอยู่ในห้วงหาสุดอาทร
เหมือนว่ายว่อนว่อนเวิ้งเพลิงหทัย
เหมือนวลีที่วราว่าวันวร
เหมือนพิมพ์พรกมลพาดาราใส
เหมือนน้ำทิพย์ละอองเพิ่มชะโลมใ
เหมือนอาลัยให้คิดถึงพึงพริ้มพราย
เหมือนดวงใจหทัยแม่แน่ดวงจิต
เหมือนมิ่งมิตรในคราวคราพาใจสม
เหมือนจะขาดดวงวิญญาล้าอารมณ์
เหมือนระทมฤทัยวางว้างหัวใจ
เหมือนสายใยดวงใจแม่แค่เพียงห่า
เหมือนรุ้งรางพร่างพราวสกาวสร
เหมือนดาวทิพย์วิบวาววลงกรณ์
เหมือนอาภรณ์พรรณแพรแท้งดงาม
เหมือนยาทิพย์แสนดีที่จำหลัก
เหมือนงามพักตราตรึงซึ้งสุดถอน
เหมือนนางฟ้าทาเทียบใจดำเนินพร
เหมือนอาวรณ์วันลาจากอาลัย

โฟมลูกรัก


วันพุธที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2556

ลูกรัก

ลูกเอยลูกลูกสุดรักสลักจิต
แก้ววฤทธิ์มาดาอัญญาสร
มิ่งมิตรแม่ดาวฟ้าชิสาอร
ขวัญุอุทรดวงตาวราดี
เจ้าจากไปใจเรายังผังพรผูก
 มิตรปัญปลูกปุญญากรอัปสรสวรรค์
โอ้ลูกรักตระหนัักจิตพิสิทวรรณ
พริ้มแพรวพรรณดวงดาราสง่าพงษ์
แม้เราจากพรากเพียงพิศแพรงผ่าน
แม่จำมั่นวันเราพลอดปลอดทุกข์หลัง
ลูกรักเอ๋ยเชยแช่มชิตอนิจจัง
ใจเรายังถึงดวงจิตมิตรร่วมเดิน
สมอุราอารมณ์สมสุดรัก
สมประจักษ์เจตสุดดาทิพย์เทียมศร
 สมรูปพาสว่างสวยด้วยดรุณกรณ์
สมปัญญาทรัพย์เทียบอรประสบธรรม
แม้จำพรากจากกายให้ทวยเดช
ปรเมทปรมัตพรหมให้เกริกก้อง
เทวดาแห่งห้วงฟ้าธรรมกลางกรอง
ส่งบุญผ่องลูก แม่ทำสู่ลูกเอย