วันอาทิตย์ที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2556

เหมือน

เหมือนดาวลับดาวหายอาลัยที่
เหมือนวจีจริงจากจรทอดถอนถ่าย
เหมือนวิลิตวรงค์ร้อนอ่อนแอใจ
เหมือนหัวใจไร้แรงรั้งหลังเรื้องโรย
เหมือนตามืดหมดทางดังแสงดับ
เหมือนพ่ายรับจับหัวใจใจสุดถอน
เหมือนเรื่องรุ้มลุ่มแรงรักพักอินทร์อร
เหมือนอุทรอุทัยทาอุอารมณ์
เหมือนดวงจิตจริตรักจักเรืองล่อ
เหมือนภราดรดาวอุราสุทธาสมร
เหมือนจมอยู่ในห้วงหาสุดอาทร
เหมือนว่ายว่อนว่อนเวิ้งเพลิงหทัย
เหมือนวลีที่วราว่าวันวร
เหมือนพิมพ์พรกมลพาดาราใส
เหมือนน้ำทิพย์ละอองเพิ่มชะโลมใ
เหมือนอาลัยให้คิดถึงพึงพริ้มพราย
เหมือนดวงใจหทัยแม่แน่ดวงจิต
เหมือนมิ่งมิตรในคราวคราพาใจสม
เหมือนจะขาดดวงวิญญาล้าอารมณ์
เหมือนระทมฤทัยวางว้างหัวใจ
เหมือนสายใยดวงใจแม่แค่เพียงห่า
เหมือนรุ้งรางพร่างพราวสกาวสร
เหมือนดาวทิพย์วิบวาววลงกรณ์
เหมือนอาภรณ์พรรณแพรแท้งดงาม
เหมือนยาทิพย์แสนดีที่จำหลัก
เหมือนงามพักตราตรึงซึ้งสุดถอน
เหมือนนางฟ้าทาเทียบใจดำเนินพร
เหมือนอาวรณ์วันลาจากอาลัย

โฟมลูกรัก


วันพุธที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2556

ลูกรัก

ลูกเอยลูกลูกสุดรักสลักจิต
แก้ววฤทธิ์มาดาอัญญาสร
มิ่งมิตรแม่ดาวฟ้าชิสาอร
ขวัญุอุทรดวงตาวราดี
เจ้าจากไปใจเรายังผังพรผูก
 มิตรปัญปลูกปุญญากรอัปสรสวรรค์
โอ้ลูกรักตระหนัักจิตพิสิทวรรณ
พริ้มแพรวพรรณดวงดาราสง่าพงษ์
แม้เราจากพรากเพียงพิศแพรงผ่าน
แม่จำมั่นวันเราพลอดปลอดทุกข์หลัง
ลูกรักเอ๋ยเชยแช่มชิตอนิจจัง
ใจเรายังถึงดวงจิตมิตรร่วมเดิน
สมอุราอารมณ์สมสุดรัก
สมประจักษ์เจตสุดดาทิพย์เทียมศร
 สมรูปพาสว่างสวยด้วยดรุณกรณ์
สมปัญญาทรัพย์เทียบอรประสบธรรม
แม้จำพรากจากกายให้ทวยเดช
ปรเมทปรมัตพรหมให้เกริกก้อง
เทวดาแห่งห้วงฟ้าธรรมกลางกรอง
ส่งบุญผ่องลูก แม่ทำสู่ลูกเอย