ความเจ็บ

ความเจ็บคลายคลอนเคลื่อนเลื่อนลอยหลุด
ความจบเจ็บทรุดโทรมกายทุกข์ถ่ายถอด
ความจากกายให้อาลัยรูปอาวรณ์
ความจำผ่อนพรภวังค์ดังหฤทัย

เพียง

เพียงเพี้ยงผ่านวรรณและวานอันว้างหวั่น
เพียงพริ้มพักต์พิมพรรณอัญญาสมร
เพียงพลัดผกวกวนหวังพุทธาทร
เพียงอรชรอรอุ่นองค์ยงค์ยิ้มยืน

ใครอะไรจะเป็นได้ดั่งใจใคร

อยากให้เป็นอย่างนั้นอย่างนี้
ตามใจเราท่านทุกสิ่งที่คงไม่ไหว
ใครอะไรจะเป็นได้ดั่งใจใคร
จะมีไหมให้ทำใจที่ตัวตน

อนิจจัง

คืนที่ไร้เธอเหม่อหมองครองความช้ำ
คืนที่รักพรากจำจางแจ่มหาย
คืนที่เพื่อนสหายพรากจากอาลัย
คืนที่ไห้โหยหวลหายาใจยล
คืนที่บอกแจ้งจำนงค์อย่าหลงไหล
คืนทีใจแม่จะขาดหวาดหวั่นเหลือ
คืนที่ฟ้าแสงใดไม่หมองเจือ
คืนที่เหลือของเราเฝ้าคิดครา
คืนทีใจบอกด้วยใจไร้แรงร่าง
คืนที่จางสภาพกายสายสมร
... คืนที่แจ้งแจ่มใจในอุทร
คืนที่อ่อนแอโรยล้าพึ่งพาดี
คืนที่รักพลัดพรากจากดวงจิต
คืนที่มิตรสุดดีเจ้าร้าวแรงร่าง
คืนที่ใจส่งหาใจทิพย์ทาทาง
คืนที่ว่างว้างลูกรักจักทำไง
คืนที่บุญนำพาวาสนาคงช่วยส่ง
คืนที่ปลงอุปรารมณ์ล้มโรคร้าย
คืนที่ยอมรับทุกข์อย่างวางใจ
คืนที่ใด้ให้คิดคลายทุกข์รายรน

อนิจจัง
 (บาลี: อนิจฺจํ) แปลว่า ไม่เที่ยง ไม่ยั่งยืน ไม่มั่นคง ไม่แน่นอน หรือ ตั้งอยู่ในสภาวะเดิมได้ยาก

ยาก ที่ชีวิตสัตว์อยู่สบาย

สรรพสิ่งสรรพสัตว์สรรพสุข
สรรพทุกข์สรรพถ่ายสรรพถอน
สรรพโรคสรรพเลิศสรรพภรณ์
สรรพศรสรรพสายสรรพทรง

คำวัด

 

พบสุขไร้โรคาเรือน

หากเธอโชคดีแสนมีสุข
หากเธอชื่นในทุกๆยามงามสดใส
หากเธอยิ้มแย้มสวยรวยสุขใจ
หากเธอพบสุขไร้โรคาเรือน
หากเธอพร้อมเพียบเพชรเเพร้วพุทธ
หากเธองามทุกทางสุดที่รักสม
หากเธอสมปรารถณาเลิศทุกอารมณ์
หากเธอพรหมพริ้มพราวเราสุขใจ

 

จะรัก

จะรักยิ่งจะยิ่งรัก
จะรักม๊ากจะมากรัก
จะรักเธอจะเธอร์รัก
จะรักเลือกจะเลือกรัก