ไม่มีดับดาวจิตวิสิทธิวิสุทธิ์
ไม่เหลือรุทธ์แรมร้องข้องไขหา
ไม่เอื้ออุกอุอรอาจอุระอา
ไม่อิ่มอารุอาลัยไร้อารมณ์
ในยิ้มเเย้มยามเยื้องย่างแย้ม
ในเย้ยแย่มแย้งอย่างร้างดวงหน้า
ในยุเยียดหยุดยั้งหทัยพา
ในข้า--ล้าอ่อนอุระสุดอาวรณ์
คนสูญเสียสุดโศกวิโยกสุด
คนเสียดุจดวงใจหัวใจหาย
คนโศกแสนแดเศร้าเจ้าดวงใจ
คืนลาใจให้เดือนดาอุราโรย
หมองหม่นเมียงแม้แม่นหมาย
มุ่งหายาใจหทัยแม่
ดับทุกข์สุดแสนอาลัยแล
เพียงตัวลูกแม่สุขสบาย
ไม่เหลือรุทธ์แรมร้องข้องไขหา
ไม่เอื้ออุกอุอรอาจอุระอา
ไม่อิ่มอารุอาลัยไร้อารมณ์
ในยิ้มเเย้มยามเยื้องย่างแย้ม
ในเย้ยแย่มแย้งอย่างร้างดวงหน้า
ในยุเยียดหยุดยั้งหทัยพา
ในข้า--ล้าอ่อนอุระสุดอาวรณ์
คนสูญเสียสุดโศกวิโยกสุด
คนเสียดุจดวงใจหัวใจหาย
คนโศกแสนแดเศร้าเจ้าดวงใจ
คืนลาใจให้เดือนดาอุราโรย
หมองหม่นเมียงแม้แม่นหมาย
มุ่งหายาใจหทัยแม่
ดับทุกข์สุดแสนอาลัยแล
เพียงตัวลูกแม่สุขสบาย
ดับทุกขฺ์ด้วยน้ำตา?