อรอัญชิสา

 

แม้ว่่าเราห่างกันวันนี้ที่ตระหนัก แม้ว่ารักนั้นทุกข์กว่าสิ่งไหน แม้ว่าแม่ห่างแค่เพียงเรือนกาย แม้ชีพวายใจส่งสายเจ้าใจอร มองเห็นเธอมีความสุขขอสมสุข มองเห็นเรืองไร้ทุกข์แสนสดใส มองเห็นเอิบอิ่มเอมอุ่นหทัย มองเห็นใดไ้ด้สมดังจินตนา มองเห็นให้ได้ที่สุขทุกทุกขณะ มองเห็นพระพริ้มพราววาวาสร มองเห็นครายายงยิ้มพระพุทธร มองเห็นผ่อนพ้นพานิภาพรรณ มองเห็นพราวเพชรพระวชิรปทีป มองเห็นคีตมรรคาพาดวงสมร มองเห็นมาตาเทพทิพย์นิสากร มองเห็นอรอัญชิสาวาสนาเพ็ญ รู้ เรื่องรับรู้รนร้อนไร้แรงรั้ง สึก ส่ายสับซับแทรกซ้อนซอนเสียงสั่ง อย่าง ยลยายินอย่างยับหยาบเยียงอยู่ยั ไร ไร้รั้งรู้รุรุกเร้าเร่งรุนแรง รู้สึกอย่างให้รู้สึก เพียงเพี้ยงผ่านวรรณและวานอันว้างหวั่น เพียงพริ้มพักต์พิมพรรณอัญญาสมร เพียงพลัดผกวกวนหวังพุทธาทร เพียงอรชรอรอุ่นองค์ยงค์ยิ้มยืน ให้ลูกแม่สมบูรณ์ด้วยรูปทรัพย์ปัญญาพบธรรมะของพระพุทธองค์เป็นหนทางในการแก้ปัญหาชีวิต